tag:blogger.com,1999:blog-83034071067141720262011-04-21T17:37:30.450-07:00KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-66591145497449750942007-02-21T08:26:00.000-08:002007-02-21T08:30:37.002-08:00<div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาพาสองเรามาพบเจอกัน</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาพาเราสองคนมารักกัน</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาพรากสองเราจากกัน</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาพาเธอสู่ท้องฟ้ากว้างไกล</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาจองจำฉันไว้กับภาพรัก</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาสาปฉันให้ไร้ซึ่งหัวใจ</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">กาลเวลาสาปฉันให้รอคอยใครบางคน เพื่อที่จะเอาหัวใจดวงนั้น มาคืนใส่กายอันไร้วิญญาณ</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธออาจเห็นฉันเริงร่า ยิ้มแย้ม หัวเราะ ได้ตลอดเวลา เธออาจไม่รู้ว่าภายในมันเปลี่ยวเหงายิ่งนัก</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธออาจไม่รู้ว่า ฉันสนิทกับความเหงาที่โดดเดี่ยวเพียงไร</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธอคนนั้น คนที่ฉันคอย จะเป็นคนที่ผ่านเข้ามาตอนนี้หรือไม่</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธอคนนั้นจะเป็นลมหายใจของชีวิตฉันที่เหลือหรือไม่</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธอคนนั้นจะเป็นฝันสุดท้ายที่ฉันไม่อยากตื่นหรือไม่</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธอคนนั้นจะถือหัวใจของฉันที่หายไปหรือไม่</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธอคนนั้นจะช่วยคนบาปที่รอการปลดปล่อย จากดินแดนอันเดี่ยวดายและหนาวเหน็บหรือไม่</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">ฉันเพียงรอด้วยแรงศรัทธาแห่งรัก </span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">โปรดรับรู้เถอะ เธอคือความหวังหนึ่งเดียวในชีวิตฉัน</span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">เธอคนดี ที่ฉันเปิดให้เข้ามาในชีวิตฉันช่วยเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตที่เหลือของฉัน ได้ไหมเธอ </span></div><div align="left"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;">ฉันอยากกลับมาเป็นคนที่มีหัวใจและมีรักอีกสักครั้ง</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-6659114549744975094?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-23393349146828379132007-02-16T09:52:00.000-08:002007-02-16T09:53:37.315-08:00<span style="font-family:arial;color:#ffffcc;"><strong> รุ่งอรุณของวันใหม่ เป็นดั่งแสงแรกแห่งชีวิตของทุกสรรพสิ่ง แต่สำหรับมนุษย์ที่หาเช้ากินค่ำในมหานครป่าคอนกรีตเช่นตัวผมแล้ว มันช่างเป็นเวลาที่น่าเบื่อที่สุด รถติด มลพิษ ผู้คนต่างรีบร้อนแข่งขันกับเวลาอันยิ่งใหญ่ โดยเราต่างลืมระดับห่วงโซ่ความสัมพันธ์ของทุกชีวิต จนเรากำลังจะกลายเป็นเพียงสังคมหุ่นยนต์ <br /> ในที่ทำงานบนตึกสูง ผมนั่งจมปรักอยู่กับหน้าจอ มือแน่นิ่งแช่อยู่บนแป้นพิมพ์ สายตาจดจ้องอยู่กับรูปที่เพื่อนสมัยเรียนส่งมาให้ทางจดหมายไฟฟ้า มันเป็นรูปที่เพื่อนผมนั่งอาบแสงแดดอุ่นๆ บนดอยม่อนจองและมีข้อความแนบมาด้วย <br /> “ เรายังแข่งขันกับอะไร เรายังไขว่ขว้าถึงสิ่งใด ลองให้เวลากับตัวเองและกลับคืนสู่อ้อมอกอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ การเกิด, การแก่, การเจ็บ, การตาย แล้วมึงจะอยู่อีกนานเท่าไรว่ะ? ” <br /> ผมรู้วันเกิดของผม ถึงกระนั้นผมก็ไม่สามารถที่จะตอบคำถามนั้นได้ แต่ผมก็มั่นใจว่าจะต้องตายไม่ในปีที่มี 365 วัน หรือไม่ก็มี 366 วัน เป็นแน่แท้ เลิกงานเย็นวันนั้น ผมกลับบ้านและเก็บของขึ้นรถไฟสายเหนือเที่ยวเวลา 19.40 น. ลงสุดสาย....ต่อรถไปอาเขตเพื่อขึ้นรถเมล์ไปยังอำเภอที่เวลาแทบจะหยุดเดิน -อำเภอปาย - ในครั้งสมัยเรียน ผมเคยมาเที่ยวที่อำเภอเล็ก ๆ แห่งนี้ วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่นี้ ช่างเรียบง่ายและอบอุ่น แต่ปัจจุบันเมื่อมีฝรั่งตาน้ำข้าวเข้ามามากขึ้น และสิ่งอำนวยความสะดวกก็มีหลากหลายเพิ่มขึ้น นั่นย่อมทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมาสู่ปายแน่นอน ผมเลือกพักริมน้ำปาย อากาศยามปลายฝนต้นหนาวถือว่าดีมาก ปายยามนี้ก็สวยไปอีกแบบ สำหรับตัวผมไม่แน่ใจว่า ที่บางคนบอกว่าปายนั้นมีเวลาหยุดนิ่ง ผมคิดว่าอาจมาจากสาเหตุที่พวกเขาเหล่านั้น ได้ดูปุ๊นกันอย่างเมามันส์ เพราะที่ปายเป็นแหล่งรวมของเหล่าบรรดาศิลปินที่นิยมโลกส่วนตัวของพวกเขา<br /> ยามค่ำคืนผมออกมานอนดูดวงดาวบนฟากฟ้า ตัวผมช่างเล็กกระจ้อยร่อยเสียเหลือเกินเมื่อเทียบเคียงกับระบบเอกภพแห่งนี้ ตคนเราหรือปัญหาของเราเป็นเพียงฝุ่นเถ้าธุลีแค่นั้นเอง คิดได้อย่างนี้รู้สึกจิตใจสงบขึ้นเยอะทีเดียว ได้หยุดคิดในเรื่องต่างๆ ที่ผ่านเข้ามากระทบกับชีวิตของผม ทั้งที่รุนแรงราวพายุและสงบนิ่งดั่งภูผาหิน <br /> อยู่ๆ ผมก็นึกขึ้นได้ว่า มีครั้งหนึ่งที่ผมได้เดินทางขึ้นเขาใหญ่กับเพื่อนอีก 3 คน เราไปกันตอนหน้าฝน โดนทั้งปลิงทั้งทากถาโถมเข้าใส่อย่างกับว่าพวกมันโกรธแค้นพวกเรามาหลายชาติ ได้พูดคุยกับคนที่มาเขาใหญ่หลายๆ แบบ ทั้งแบบฉาบฉวย ทั้งแบบดื่มด่ำธรรมชาติ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นแบบฉาบฉวยซะมากกว่า ครั้งนั้นมีเพื่อนมาชวนผมไปขี่จักรยานแข่งขันกัน ผมปฏิเสธการแข่งขันไป แต่มีเพื่อนบางคนที่มีพ่อเป็นนักปั่นน่องเหล็กกลับคิดว่าผมไม่กล้าสู้, กลัวแพ้, แพ้แล้วกลัวโดนเพื่อนล้อ และผมคิดว่าเขาก็คงเก่งพอตัวทีเดียว ที่จริงแล้วไม่ใช่ว่าผม, ไม่กล้าสู้, ไม่ใช่ว่ากลัวแพ้ ไม่ใช่ว่าผมแพ้แล้วกลัวเพื่อนจะล้อ นี้ผมดั้นด้นถ่อเดินทางมาหาที่สงบ ปราศจากการแข่งขันต่างๆ ทั้งทางด้านเงินทอง, ยศ, บารมี, อำนาจ แต่กลับต้องมาเจอการแข่งขันอีก ผมขี่จักรยานมาตั้งแต่ประถม ขี่เสือภูเขาตอนขึ้นมัธยมทั้งแบบครอสคันทรี่ หรือแบบดาวน์ฮิล ผมชอบจักรยานแบบฟลูซับเทนชั่นนะ ตอนนั้นวงการเสือภูเขายังไม่โด่งดัง ผมไม่ได้ต้องการเอาชนะใครเลย เพราะว่าการชนะนั้น ส่วนใหญ่แล้วจะไม่เป็นการสร้างน้ำมิตร หากว่าเราชนะเรื่อยๆ เราก็จะลืมรสชาติแห่งความพ่ายแพ้ไป และเมื่อเราพบความพ่ายแพ้ เราก็ไม่สามารถที่จะทนรับสภาพนั้นได้ ผมอยากที่จะแข่งขันกับจิตใจของผมเองมากกว่าที่จะแข่งขันกับใคร ผมอยากจะเอาชนะสิ่งยั่วยุจากสังคมเมืองที่เข้ามากระทบจิตใจของผมเอง ถึงตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกดีที่ไม่ได้แข่งขันกับใครไม่ว่าจะเรื่องของหน้าที่การงาน ความรัก ฐานะทางสังคมที่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแบ่งชนชั้น<br /> เวลาที่ปายช่างก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ทำให้เรามีเวลาให้กับตัวเอง มีเวลาสัมผัสกับวิถีชีวิต ศิลปวัฒนธรรม และที่สุดอย่างยิ่งแล้วทำให้ผมได้สัมผัสกับอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่มีต่อสรรพสิ่งในโลกบ้วมๆ ใบนี้ ธรรมชาติให้อะไรเรามากมายมหาศาล แต่เรากับเรียกร้องสิ่งต่างๆ นอกเหนือที่ธรรมชาติกำหนด เราดีแต่จะเฝ้าคอยฉกฉวยผลประโยชน์ แก่งแย่งผลประโยชน์กันเองอีก ทั้งยังทำลายสิ่งที่ธรรมชาติสร้างมาให้เรา มนุษย์เราช่างเป็นสัตว์โลกที่เห็นแก่ตัว ไม่ฆ่าเพื่อการดำรงชีวิต แต่ฆ่าเพื่อความนุก ฆ่าเพื่อเป็นกีฬา<br /> นอนดูดาวเพลินจนรู้สึกว่าร่างกายจะแข็งตาย ตอนนี้น่าจะได้เวลานอนได้แล้วแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าเพื่อดื่มอากาศอันแสนบริสุทธิ์และไปเดินดูผู้คนในตลาดเช้าพร้อมกับลิ้มรสกาแฟอุ่นๆ ที่หาไม่ได้ในเมืองหลวงอันศิวิไลซ์ รู้สึกว่าการได้มาอยู่ในอ้อมกอดของธรรมชาติจะทำให้ผมอยากมีชีวิตอยู่แบบพอเพียงที่จะเลี้ยงตนเองได้ ผมชักไม่อยากกลับเข้าไปทำงานที่บางกอกแล้วสิ อาจจะต้องถึงเวลาที่จะย้ายออกจากดินแดนพิศวงมาสู่ดินแดนแห่งธรรมชาติแทน แล้วคุณล่ะคิดว่าถ้าคุณเป็นผมคุณจะเลือกแบบไหนดี?..........</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-2339334914682837913?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-7046278101218452372007-02-16T09:49:00.000-08:002007-02-16T09:50:09.698-08:00<div align="center"><span style="font-family:arial;color:#ffff99;"><strong>ท่ามกลางอากาศอันแสนเปล่าเปลี่ยว ผู้คนมากมายเดินเลยผ่านตัวฉันไปหลากหลายผู้คนร้อยล้านเรื่องราวเรียงร้อยรวมกันจนเป็นความสัมพันธ์ตัวเราเองก็มีหลายหลากเรื่องราวส่วนใหญ่ความเหงาจะเข้ามาครอบคลุมเส้นทางที่เลือกเดินล้วนเปลี่ยวเปล่าเหนื่อยล้า อ่อนแรง สับสน ไร้ซึ่งกำลังใจความหนาวแสนเยือกเย็นรุกเร้าเข้าจับจิตเดินผ่านผู้คนเคียงคู่อิงแอบแนบชิดกันหันมองข้างกายตัวเองอีกครึ่งหนึ่งของจิตใจขาดหายไปเคยลองหาชิ้นส่วนของจิตใจที่ขาดหายไปแต่ชิ้นส่วนเหล่านั้นไม่อาจจะพอดีกับใจเราจนเหลือเพียงเศษซากจิตใจที่เกือบแตกดับช่วงเวลาได้สั่งสอนให้รู้ว่ารักเป็นเช่นไรจิตใจที่ว้าเหว่เลือกเดินไปบนเส้นทางที่สับสนเฝ้ารอเพียงพบสบตากับส่วนที่ขาดอาจใช้เวลาเฝ้าติดตามค้นหาทั้งชีวิตก็ยังดีกว่าไม่เคยได้ลองค้นหาอาจจะเหนื่อยล้าไร้เรี่ยวแรงและคำดูหมิ่นสู้ทนเดินต่อไปกับเส้นทางที่เลือกเดินรอคอยโอกาสและเวลาให้สรรสร้างเรื่องมหัศจรรย์.....<br /><br /><br />วันสุดท้ายที่ฉันจะเดินทางเพียงลำพังคือวันใดวันที่ฉันตื่นมาพบกับคนที่นอนเคียงข้างวันสดใสที่ฉันจะได้มอบดอกไม้ให้ในวันพิเศษวันที่อ่อนล้ากลับมาแล้วเห็นเธอยืนคอยเติมเรี่ยวแรงให้กันวันที่ฉันพร้อมสละทุกอย่างเพียงเพื่อให้อยู่เคียงใจ<br /><br /><br />คนที่ฉันจะคอยให้เกียรติไปตลอดคนที่ฉันจะมอบศักดิ์ศรีที่มีให้ดูแลคนที่ฉันจะมอบความฝันให้ร่วมสร้างคนที่ฉันจะมอบห้วงจังหวะชีวิตให้คนที่ฉันจะมอบพรทุกอย่างของฉันคนที่ฉันจะมอบความสุขของฉันคนที่ฉันจะมอบภาพรักให้จินตนาการคนที่ฉันจะมอบดอกไม้และรอยยิ้มคนที่ฉันจะมอบทุกฤดูกาลให้สัมผัสคนที่ฉันจะมอบจิตใจและวิญญาณคนที่ฉันจะมอบไหล่ให้แอบอิงคนที่ฉันจะมอบอ้อมกอดให้อบอุ่น<br />.......................<br />..............<br />......<br />คนคนนั้นที่ฉันจะมอบทุกสิ่งอยู่หนแห่งใด</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-704627810121845237?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-64243747310387521292007-02-16T09:47:00.001-08:002007-02-16T09:47:57.760-08:00<span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#ffff66;"><strong>Pursuit of happyress<br />Don't ever let somebody tell you,<br />you can't do something,<br />you get a dream,<br />you gotta protect it<br />If you want something,<br />go get it<br /> -Pursuit of happyress<br /><br />อย่ายอมให้ใครมาบอกคุณว่า<br />คุณไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้<br />คุณมีความฝันและคุณต้องปกป้องมัน<br />ถ้าคุณฝันอยากได้อะไร<br />ต้องไขว่คว้ามันมาให้ได้<br /><br /> - นสพ ไทยรัฐ ฉบับวันอาทิตย์ที่ 11/02/2007</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-6424374731038752129?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-46787871217933553862007-02-16T09:45:00.000-08:002007-02-16T09:46:45.708-08:00<span style="font-family:arial;color:#ffffcc;"><strong>เธอมองฉันเป็นตัวจริงหรือแค่เหงา<br />หลายครั้งที่เกิดคำถามว่าตอนนี้ฉันเป็นสุขจริงหรือเปล่าเมื่อคนมาถามเรื่องราวระหว่างเราได้แต่ตอบไปว่าดีแต่ลึกๆไม่แน่ใจเหมือนกัน ภาพที่เห็นดูผูกพันธ์ที่คนนอกมองกันว่าดี ชื่นชมกันว่าดีแต่ใจยังเต็มไปด้วยคำถาม<br /><br />เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หากันมานานหรือคบฉันหนีความเดียวดาย แค่มีกันไว้เผื่อเหงาไว้เผื่อได้โทรหา เผื่อไม่มีอะไรให้ทำเธอมองฉันมาเติมเต็มอีกครึ่งในใจหรือแค่คบไว้ไปวันๆ อยากให้เธอลองมองหน้ากันบอกให้แน่ใจ เธอตีความคำว่ารักไว้ยังไง<br /><br />บ่อยครั้งนะฉันก็ยังเหงา ต่อให้เรานั้นยังจับมือเหมือนเก่าแต่เนิ่นนานยิ่งเหมือนคุยกันไปไม่ได้ยาวเธอก็เบื่อที่จะฟังแต่ลึกๆมันก็มีน้อยใจ และฉันนั้นไม่เข้าใจกับคำว่ารักที่ให้กันรักนั้นคืออะไร เหตุใดภายในใจยังอ้างว้าง<br /><br />เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หากันมานานหรือคบฉันหนีความเดียวดาย แค่มีกันไว้เผื่อเหงาไว้เผื่อได้โทรหา เผื่อไม่มีอะไรให้ทำเธอมองฉันมาเติมเต็มอีกครึ่งในใจหรือแค่คบไว้ไปวันๆ อยากให้เธอลองมองหน้ากันบอกให้แน่ใจ เธอตีความคำว่ารักไว้ยังไง<br /><br />เธอมองฉันมาเติมเต็มอีกครึ่งในใจหรือแค่คบไว้ไปวันๆ อยากให้เธอลองมองหน้ากันบอกให้แน่ใจ เธอตีความคำว่ารักไว้ยังไง<br /><br /><br />ครั้งแรกที่ได้ฟังเพลงนี้ ฉันรู้สึกถูกดึงเข้าไปอยู่ในเพลงนี้<br />อาจเพราะว่าฉันเคยมีประสบการณ์เหมือนกับในเพลง<br />ความรักที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน ในครั้งนั้น............<br />แม้ว่าฉันจะรักเธอทั้งหมดของหัวใจ<br />ฉันพร้อมที่จะทำทุกอย่างเท่าที่ชายธรรมดาคนหนึ่งจะทำได้<br />ฉันคิดว่าเธอคือตัวจริงที่ฉันฝันมานาน แต่สำหรับเธอ ฉันก็แค่คนที่เธอใช้แก้เหงา<br />ในยามที่เธอไม่มีใคร ยามที่เธอมีใรหลายคนเข้ามา เธอก็ยังเก็บฉันไว้<br />เพียงเพื่อช่วยปลอบใจเธอในยามที่เธอท้อแท้สิ้นหวังเงียบเหงาอยู่คนเดียว<br /><br />แล้วความรักครั้งใหม่ของฉัน จะเป็นเช่นไรนั้น ไม่มีใครจะตอบได้<br />มีเพียงเวลาและหัวใจของฉันและเธอคนนั้นที่เข้าใจฉันเท่านั้น </strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-4678787121793355386?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-68411243268752970392007-02-16T04:29:00.000-08:002007-02-16T04:35:14.496-08:00<span style="font-family:arial;">I was born to love you ฉันเกิดมาเพื่อที่จะรักเพียงเธอ<br />With every single beat of my heart และด้วยทุกลมหายใจที่มีของฉัน<br />Yes, I was born to take care of you ใช่ที่รัก ฉันเกิดมาเพื่อที่จะดูแลเพียงเธอเท่านั้น Every single day... ทุกทุกคืนวันที่ฉันมี<br /><br />I was born to love you ฉันเกิดมาเพื่อที่จะรักเพียงเธอ With every single beat of my heart และด้วยทุกลมหายใจที่มีของฉัน Yes, I was born to take care of you ใช่ที่รัก ฉันเกิดมาเพื่อที่จะดูแลเพียงเธอเท่านั้น Every single day of my life ทุกทุกคืนวันที่ฉันสามารถจะมีลมหายใจ<br /><br />You are the one for me ที่รัก เธอคือคนนั้นที่ฉันตามหามาแสนนาน I am the man for you และฉันก็จะเป็นของเธอเท่านั้น You were made for me เธอนั้นถูกสร้างมาสำหรับฉัน You're my ecstasy เธอผู้ซึ่งนำความสุขอันยิ่งใหญ่มาสู่ฉัน<br />If I was given every opportunity หากชีวิตฉันได้รับโอกาสวิเศษอันใด<br />I'd kill for your love ฉันนั้นพร้อมที่จะละทิ้งมัน เพื่อได้มาซึ่งรักของเธอ<br /><br />So take a chance with me เธอที่รัก ขอโอกาสให้กับฉันได้ไหมเธอ Let me romance with you ให้ฉันสามารถจิตนาการความรักนั้นกับเธอได้ไหม<br />I'm caught in a dream หรือฉันเพียงคว้ามันได้แต่ความฝัน And my dream's come true และฉันหวังให้ฝันนั้นเป็นจริง<br />It's so hard to believe มันยากนัก ที่จะสามารถเชื่อ This is happening to me ว่ามันจะเกิดขึ้นจริงกับชีวิตฉัน An amazing feeling มันคือความรู้สึกที่สุดแสนมหัศจรรย์ Coming through ซึ่งกำลังก้าวย่างเข้ามาสู่ฉัน<br /><br />I wanna love you ฉันปรารถนาที่จะรักเพียงแค่เธอเท่านั้น I love every little thing about you ที่รัก ฉันรักทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกความคิดที่เป็นของเธอ<br />I wanna love you, love you, love you ฉันปรารถนาที่จะรักเพียงแค่เธอเท่านั้น รัก รัก รักเพียงเธอ Born - to love you เกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงธอ<br />Born - to love you เกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงธอ Yes I was born to love you ใช่ที่รัก ฉันเกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงธอ<br />Born - to love you เกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงธอ Born - to love you เกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงธอ<br />Every single day - of my life ทุกค่ำคืนทุกกาลเวลาของชีวิตฉัน มอบให้เธอ An amazing feeling มันคือความรู้สึกที่สุดแสนมหัศจรรย์<br />Comin' through ซึ่งกำลังก้าวย่างเข้ามาสู่ฉัน<br /><br />Yes I was born to love you ใช่ที่รัก ฉันเกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงเธอ Every single day of my life ทุกค่ำคืนทุกกาลเวลาของชีวิตฉัน มอบให้เธอ<br /><br />Go, I love you babe ฉันรักเธอ คนดีของฉัน Yes, I was born to love you ใช่ที่รัก ฉันเกิดมา เพื่อที่จะรักเพียงธอ I wanna love you, love you, love you ฉันปรารถนาที่จะรักเพียงแค่เธอเท่านั้น รัก รัก รักเพียงเธอ<br />I wanna love you ฉันปรารถนาที่จะรักเพียงแค่เธอเท่านั้น<br />I get so lonely, lonely, lonely ฉันเหงา เดียวดาย และก็แสนเหงา<br />Yeah, I want to love you ใช่ ที่รัก ฉันปรารถนาที่จะรักเพียงแค่เธอเท่านั้น Yeah, give it to me ใช่ ที่รัก โปรดมอบความรักของเธอให้ฉันได้ดูแลเถอะ<br /><br /><br />I Was Born To Love You (by Freddie Mercury) By Queen<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-6841124326875297039?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-21225867688454526952007-02-16T04:05:00.001-08:002007-02-16T04:05:53.132-08:00<div align="left"><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#ffff99;"> วันนี้ทำไมท้องฟ้าและอากาศยามเช้าถึงได้สดใส ราวกลับว่ากำลังล้อเล่นกับความคิดของผมที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลและกลัวกับการสูญเสียสิ่งดีดีไปตลอด<br /> ผมเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมา เนื่องจากบางทีตัวอักษรอธิบายอะไรได้มากกว่าคำพูด แต่ก็เพราะเพียงอยากจะบอกกับคุณว่า “ผมชอบคุณ” การที่ผมบอกว่าชอบคุณ ไม่ใช่ว่าอยู่ดีดี แล้วผมจะชอบคุณขึ้นมาเลย คุณอาจจะมองว่าผมเหมือนกับมนุษย์ผู้ชายคนอื่นๆ ที่เริ่มชอบมนุษย์ผู้หญิงจากร้อยแล้วลดลงเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป แต่ผมกลับชอบคุณจากศูนย์แล้วค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้สิ่งเหล่านี้ล้นออกมา มีบางคนบอกว่ามันเหมือนกับความรักที่เกิดขึ้นของผู้หญิงก็เป็นได้ ผมก็อยากบอกให้รู้ว่า ผมก็เป็นเพียงคนหนึ่งที่หวังดีและห่วงใยคุณ อาจจะไม่เท่ากับพ่อแม่คุณ แต่ก็เกินกว่าที่คนธรรมดาจะมีให้ ตลิดเวลาที่เราคุยกันมา อาจจะคิดว่าสิ่งที่ผมทำและความคิดของผมนั้น มันบ้าบอคอแตก แต่นั้นก็เป็นสิ่งที่ผมเป็น ผมไม่ใช่คนบริโภควัตถุนิยม<br /> ตอนนี้สำหรับผมมันเปลี่ยนไปแล้วสำหรับคำว่าเพื่อนที่เคยบอกกันไว้ คุณอาจไม่เคยคิดที่จะเปลี่ยนแปลงสถานะภาพมันเลยก็ได้ แต่ผมไม่สามารถห้ามความคิดนี้ได้ ผมมีสิทธิและอิสระที่จะคิดใช่ไหม? ความคิดของผมมันกลับมาก่อร่างสร้างตัวจนแปรเปลี่ยนกลายเป็นความรักและมาแทนคำว่าเพื่อน คือมันเตะเอาคำว่าเพื่อนไปไกลแล้ว ความรักของผมมีแต่มอบออกไปให้คุณ แต่ไมได้หวังผลกลับมาแต่อย่างใด ผมอาจจะเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้า อาจไม่มีซึ่งความหมายอะไรเลยสำหรับคุณ อาจจะเป็นแค่คนๆ หนึ่งที่บังเอิญผ่านเข้ามาในชีวิตคุณและเป็นเพียงแค่เพื่อนร่วมโลกคนหนึ่ง คุณรู้ไหมว่า ตอนนี้คุณกลับกลายเป็นโลกทั้งใบของผม คล้ายกับว่าคุณคือดวงดาวแห่งการนำทาง สำหรับนักเดินทางอย่างผม ผมไม่ใช่คนที่พูดเก่ง ผมไม่ใช่คนรูปหล่อ ไม่ใช่คนเก่ง ไม่ใช่คนที่ดีพร้อมไปทุกอย่าง ผมเป็นแค่คนธรรมดาเดินดินและเดินเพียงลำพัง แต่ตอนนี้ผมได้เปิดประตูให้ความรักผ่านเข้ามาในหัวใจของผมอีกครั้ง แล้วคุณล่ะ? เป็นอย่างไร<br /> อยากให้คุณรู้ว่า คุณจะไม่ใช่อดีตของผม เพราะผมไม่สนใจอดีตทั้งของผมและของคุณ แต่คุณจะเป็นเช่นปัจจุบัน และก็ดั่งอนาคตให้ผมก้าวเดินไปข้างหน้า แม้ว่าอาจจะต้องเดินไปเพียงลำพัง มันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะบอกกับคุณว่า ทำไมผมจึงคิดว่า “ผมรักคุณ” เพราะว่าความรักของผมไม่มีซึ่งเหตุผล ไม่มีสิ่งที่คนเรากำหนดว่าอะไรถูกและอะไรผิด มีเพียงความห่วงใย ความหวังดี และความจริงใจสำหรับคุณเพียงคนเดียว คุณอาจไม่เชื่อสิ่งที่กล่าวมา เพราะทุกสิ่งล้วนขึ้นอยู่กับเวลาที่เราทั้งคู่มีเท่ากัน อย่างน้อยผมก็มีอะไรที่เหมือนกันกับคุณอย่างหนึ่งแล้ว<br /> สิ่งที่ผมบอกกล่าวมาในข้อความนี้ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาเอง ผมพยายามห้ามใจแล้ว แต่ผมก็ต้องปล่อยไปตามหัวใจที่ก้องร้องออกมา คุณจะตัดสินใจอย่างไรนั้นก็สุดแล้วแต่ใจคุณ คุณอาจจะเลิกคุยกับผมไปตลอด คุณอาจจะมีคนจับจองหัวใจอยู่แล้ว นั้นคือสิ่งที่ผมน่าจะรู้อยู่แล้ว แต่ผมยังกล้าไปบอกกับคุณอีก ผมยอมรับในการตัดสินใจของคุณเสมอ ถ้าคุณไม่ได้คิดอะไร ก็ขอให้ข้อความต่างๆ ที่ได้อ่านมาเป็นเสมือนข้อความทั่วๆไป ที่คุณแค่อ่านผ่านๆ ตาไปเท่านั้น<br /> ขอบคุณสำหรับสิ่งดีดี มิตรภาพ ความทรงจำที่มีให้กัน หลังจากนี้ไปสิ่งต่างๆ เหล่านี้มันอาจจะสูญสิ้นไปแล้วก็ได้สำหรับผมนั้นไม่กลัวความสูญเสียอีกแล้ว เพราะผมเลือกที่จะบอกและยอมรับที่จะสูญเสียสิ่งเหล่านี้ไปพร้อมกับคุณ แต่อย่างน้อยสิ่งเหล่านี้จะยังคงอยู่ในจิตใจของผมไปตลอด ในฐานะส่วนเติมเต็มของจิตใจผม ผมยินดีที่จะรัก และเต็มใจที่จะสูญเสียรักนั้นไป</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-2122586768845452695?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-91473304807681036032007-02-16T03:51:00.000-08:002007-02-16T03:52:13.330-08:00<div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ffff;"><strong>เสียงดังจากนอกหน้าต่าง<br />ฉันเพ่งพิศมองออกไป<br />เสียงฟ้ากึกก้องคะนอง<br />สิ่งที่เราเรียกว่าฝนกำลังตกลงมา<br />ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมจึงเรียกว่าฝน<br />แล้วฝนตกลงมาเป็นสายน้ำหรือเป็นหยดน้ำ<br />แล้วทำไมมีแต่ฝนตกล่ะ ไม่มีฝนขึ้นบ้างหรอ<br />ฉันเห็นเด็กคนหนึ่งวิ่งเล่นท่ามกลางห่าฝน<br />เด็กที่คุ้นเคยกำลังกระโจนไปในน้ำ<br />ฉันอิจฉาเด็กจัง<br />ฉันอยากออกไปเล่นอย่างเด็กคนนั้น<br />แต่ฉันไม่มีแรงพอที่จะดึงพันธนาการแห่งผู้ใหญ่<br />ฉันอยากพุ่งทะยานไปในห่าฝน<br />ฉันมัวทำอะไรอยู่ในโลกแห่งความจริงใบนี้<br />ฝนหยุดตกแล้ว คงเหลือไว้เพียงพยับฝน<br />เด็กคนนั้นกำลังวิ่งเข้ามาหาฉัน<br />เด็กที่หน้าตาคุ้นเคยวิ่งทะลุตัวฉันไป<br />หายเลือนลับไปกับผนังกำแพงในห้อง<br />ฉันจำเด็กคนนั้นได้ในทันใด<br />ตัวฉันเองในอดีตที่เคยวิ่งเล่นตามท้องทุ่ง<br />ฉันเก็บเขาไว้ในส่วนลึกของความคิดมาแสนนาน<br />ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะได้ปลดปล่อยเขาให้ออกมาโลดแล่น<br />ฉับพลันห่วงโซ่แห่งความจริงหลุดออกจากตัวฉัน<br />ชีวิตฉันได้เดินมาถึงการเติบโตอีกขั้นหนึ่งแล้ว<br />ชีวิตที่เป็นผู้ใหญ่และเด็กปนกันในจิตใจและความคิด<br />...........................<br />..........<br />....<br />ฝนตกหนักลงมาอีกครั้ง<br />คราวนี้ฉันเห็นเด็กน้อยคนนั้นวิ่งเล่นอยู่เหมือนเคย<br />ฉันไม่รอช้าพุ่งทะยานไปท่ามกลางห่าฝนอย่างรวดเร็ว<br />วิ่งหยอกล้อเล่นกับตัวฉันเองในวัยเด็ก<br />เพื่อนร่วมงานอาจมองว่าฉันบ้าไปแล้ว<br />แต่สำหรับฉันกลับมีความสุขมากนับตั้งแต่ฉันเติบใหญ่มา<br />ฉันมีหัวใจของเด็กและผู้ใหญ่หลอมรวมกันแล้ว<br />ได้เวลาแล้วกับการเดินทาง<br />แล้วเราจะได้ผจญภัยในโลกกว้างกันเสียที<br />ฉันรักโลกสีฟ้าใบนี้จัง........<br /> </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-9147330480768103603?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-58177765301479454952007-02-16T03:48:00.000-08:002007-02-16T03:49:16.653-08:00<div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#ffff99;"><strong>ฉันอาจเป็นดั่งดอกไม้ ให้เธอเลือกชมตามใจเธอต้องการดอกไม้สีสวย ดอกไม้หอมหวล ดอกไม้ประดับ แล้วแต่ใจเธอ<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งหนังสือ ให้เธอเลือกอ่านตามใจเธอต้องการบทกวีเรียงร้อย เรื่องราวเทพนิยาย ให้เธอเลือกอ่านตามใจเธอ<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งภาพเขียน ให้เธอเลือกรังสรรค์ตามใจเธอต้องการภาพผู้คน ภาพความฝัน ภาพความจริง ภาพท้องฟ้ากว้างไกล<br />ภาพทะเลแสนเหงา ล้วนเป็นไปตามเธอพอใจ<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งเสียงดนตรี ให้เธอเลือกบรรเลงตามใจเธอต้องการบทเหลงแห่งความรัก บทเพลงแห่งการร่ำลา<br />บทเพลงเศร้าซึมรวดเร็วร้อนแรง ก็แล้วแต่ใจเธอเลือกแต่ง<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งเจ้าชาย ให้เธอเลือกพิสมัยตามใจเธอต้องการอ่อนแอ ยิ่งใหญ่ แข็งแรง งดงาม เจ้าชายองค์นี้พร้อมให้เธอเลือกตามใจเธอ<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งความฝัน ให้เธอเลือกฝันตามใจเธอต้องการฝันหวาน เศร้า เร้าใจ เจ้าหญิงเจ้าชาย ฝันให้ฉันเป็นแบบไหน เลือกตามใจเธอ<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งภาพยนต์ ให้เธอเลือกดูตามใจเธอต้องการรักหวานซึ้ง ตลก เศร้าซึมทรวง ตื้นเต้นผจญภัย หรือชีวิต อยากให้ฉันเป็นเช่นไร แล้วแต่ใจเธอ<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งอากาศ ให้เธอเลือกรู้สึกตามใจเธอต้องการรุ่มร้อน เยือกเย็น อบอุ่นแห้งแล้ง เพียงใด เลือกได้ตามใจเธอ<br /><br />ฉันอาจเป็นฤดูกาล ให้เธอเลือกเผชิญตามใจเธอต้องการร้อน หนาว ใบไม้ร่วง ใบไม้ผลิ แล้วแต่ใจเธอเลือกก้าวเดินไป<br /><br />ฉันอาจเป็นดั่งสิ่งใด ให้เธอเลือกคิดตามใจเธอต้องการเงินทอง ชื่อเสียง พรวิเศษ ให้ฉันเป็นสิ่งใด เลือกตามใจเธอเมื่อเธอต้องการ<br />...................................................<br />.................................<br />......................<br />..........<br />.....<br />...<br />..<br />.<br />.....................................<br />หากเธอเป็นฉัน และฉันก็คือตัวฉันเอง ฉันจะเลือกเดินจากเธอทั้งที่ฉันรักเธอมากเท่าไร เพราะฉันไม่สามารถเป็นทุกอย่างที่เธอต้องการ ฉันเป็นได้แค่เพียงตัวเอง จำพรากจากเธอมาพร้อมธารน้ำตา ก็เพราะว่าเพียงฉันเป็นตัวเองไม่ได้เป็นดั่งใจเธอเราไม่สามารถเป็นสิ่งใดตามใจใครก็ได้นะที่รัก เพราะฉันเป็นได้แค่ตัวฉันเอง</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-5817776530147945495?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8303407106714172026.post-40047730262833861792007-02-16T03:32:00.000-08:002007-02-16T03:47:04.600-08:00<p><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;"><strong>วันแห่งความรักในเดือนกุมภาพันธ์ หลายคนให้ความสำคัญกับวันนี้มาก แล้วทำไมจึงทั้งปีมีตั้งสามร้อยกว่าวัน ทำไมจึงให้มีความรักอยู่แค่วันเดียวเท่านั้นความรักนั้นหายากหรืออย่างไร </strong></span><span style="font-size:130%;"><strong>วันที่สิบสี่เดือนสองตามเวลาสากลนั้น ไม่มีความหมายสำหรับฉันเพราะว่าฉันมีความรักเกิดขึ้นมาตลอดทุกวัน ความรักระหว่างเพื่อนฝูงความรักต่อครอบครัว ความรักในทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้ ถึงแม้ว่าในเวลานี้ฉันยังไม่มีความรักระหว่างหญิงชาย แต่ฉันก็มีความรักเช่นนั้น พร้อมที่จะให้ใครสักคนที่เห็นค่าของฉัน ฉันเลือกที่จะให้ความรักออกไป ไม่คิดจะได้อะไรตอบแทน เพราะการได้ให้ในสิ่งดีดีออกไป มันทำให้ฉันรู้ว่าความรักไม่ได้มีรูปแบบที่ตายตัวและไม่มีใครกำหนดมันได้ความรักไม่ได้มีเพียงวันเดียว แต่ความรักมีอยู่รอบๆ ตัวเราและมันก็มีอยู่ทุกวันอยู่ที่เราเลือกที่จะมองออกไปจากใจของเราสู่ภายนอกฉันยังคงเดินต่อไป แม้ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเดียวดายหรือเคียงคู่กับใครสักคนแต่ไม่ว่าอย่างไร มันก็คือสิ่งที่ฉันได้เลือกที่จะทำ</strong></span></span></p><span style="font-size:130%;"><strong><p><br /><span style="color:#ff0000;">ฉันไม่รู้หรอกว่า วันพรุ่งนี้ ฉันจะยังมีลมหายใจหรือไม่</span></p><p><span style="color:#ff0000;">ฉันไม่รู้หรอกว่า วันพรุ่งนี้ ฉันจะมีเธอหรือไม่</span></p><p><span style="color:#ff0000;">ฉันไม่รู้หรอกว่า วันพรุ่งนี้ โลกจะเป็นเช่นไร</span></p><p><span style="color:#ff0000;">ฉันไม่รู้หรอกว่า วันพรุ่งนี้ ฉันจะยังได้พูดคุยกับใคร</span></p><p><br /><span style="color:#ff0000;">แต่ฉันรู้อย่างเดียวว่า ตอนนี้ความรักเป็นเช่นไรมันไม่มีนิยามที่ตายตัว เพราะว่าความรักนั้นสามารถนิยามกันได้ด้วยหัวใจของแต่ละคน</span></p><p><span style="color:#ff0000;">ฉันรู้เพียงแต่ว่า ถ้าฉันมีความรักกับหญิงสาวครั้งใหม่ ฉันจะทำทุกอย่างที่สัญญาให้แก่กัน จนกว่าเธอจะไม่ต้องการ </span></p><p><span style="color:#ff0000;"></span></p><p><span style="color:#ff0000;">แด่ทุกวันแห่งความรักที่ฉันได้เรียนรู้และเติบโต<br /></span></strong></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8303407106714172026-4004773026283386179?l=korneak.blogspot.com' alt='' /></div>KornEakhttp://www.blogger.com/profile/16809285128889152038noreply@blogger.com0